Γραπτή Δήλωση Αχιλλέα Δημητριάδη για την Επιστολή του Προέδρου Αναστασιάδη προς τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Ε. Τατάρ

Λευκωσία, 1 Ιουνίου 2022

Μελέτησα με προσοχή το περιεχόμενο της επιστολής του Προέδρου Αναστασιάδη στον Τ/Κ ηγέτη Ε. Τατάρ. Διατυπώνω τέσσερις παρατηρήσεις:

  1. Στην επιστολή γίνεται εκτεταμένη αναφορά στην Κοινή Διακήρυξη Αναστασιάδη-Έρογλου της 11ης Φεβρουαρίου 2014. Παρατηρώ ότι παραγνωρίζεται πλήρως το αποτέλεσμα όλων των συγκλίσεων που είχαν προηγηθεί. Αυτές τις συγκλίσεις αξιοποίησε ο ΓΓ του ΟΗΕ στο από Έξι Σημεία Πλαίσιό του της 30ης Ιουνίου 2017, ώστε αυτό το Πλαίσιο να αποτελέσει τη βάση για διαπραγμάτευση για να διανυθεί το τελευταίο μίλι. Είναι απορίας άξιον πώς ο Πρόεδρος Αναστασιάδης θυμήθηκε τις συγκλίσεις με Έρογλου του 2014, εννέα μήνες πριν από τις Προεδρικές του 2023!
  1. Στην επιστολή ζητείται όπως η περιφραγμένη περιοχή των Βαρωσίων μεταβιβαστεί στη διοίκηση του ΟΗΕ, το αεροδρόμιο της Τύμπου υπό τη διαχείριση του ΟΗΕ και το λιμάνι της Αμμοχώστου υπό την εποπτεία της ΕΕ.  Ωστόσο, όλο γνωρίζουμε ότι κανένας στο διεθνή χώρο δεν ενδιαφέρεται να μπει σε ένα νέο κύκλο ατέρμονων συζητήσεων, ούτε σε ΜΟΕ από ξαναζεσταμένο φαγητό.
  1. Μέσα από την επιστολή, παρατηρώ με πόση προθυμία ο Πρόεδρος ζητά από τον Τ/Κ ηγέτη Ε. Τατάρ την «έναρξη ενός παραγωγικού διαλόγου», ενώ δεν είχε την ίδια επιθυμία όταν ηγέτης των Τ/Κ για πέντε χρόνια ήταν ο Μ. Ακιντζί.
  1. H πλήρης απόρριψη των προτάσεων του Προέδρου Αναστασιάδη από τον Τ/κ ηγέτη Ερσίν Τατάρ επιβεβαιώνει το κόστος της απραξίας από το 2017 – 2020 και ότι τα πράγματα δεν είναι δεδομένα. Είναι καιρός να απαντήσει, τόσο ο ίδιος ο πρόεδρος, όσο και οι δύο συνεργάτες του, πρώην ΥΠΕΞ Ν. Χριστοδουλίδης και πρώην διαπραγματευτής Α. Μαυρογιάννης, γιατί δεν έγινε δεκτή η πρόταση Ακιντζί τον Μάιο του 2018 . Δηλαδή, να γίνει το Πλαίσιο Γκουτέρες στρατηγική συμφωνία για να συνεχιστούν οι διαπραγματεύσεις και να αντιμετωπιστούν οι ουσιώδεις πτυχές του Κυπριακού (τερματισμός επεμβατικών δικαιωμάτων, αποχώρηση κατοχικών στρατευμάτων, εδαφικό, κατοχύρωση θεμελιωδών ελευθεριών).

Το κυπριακό βρίσκεται σε τραγικό αδιέξοδο. Οι περίεργοι χειρισμοί Αναστασιάδη έχουν μεγάλο κόστος για την Κύπρο και δεν πρέπει να ξεχνάμε την «ιδεοθύελλα» των δύο κρατών. Δεν χωρά άλλη διαχείρισή του Κυπριακού με στόχο την εσωτερική κατανάλωση. Η ανάκτιση της αξιοπιστίας μας, η σύμπλευσή μας με τα ευρωπαϊκά συμφέροντα και η αξιοποίηση των δύο κλειδιών για την επίλυση (ενέργεια-ευρωτουρκική σχέση) είναι ο μόνος δρόμος.

Πρώτο, για να αποφύγουμε να πέσουμε στα βράχια της διχοτόμησης, και,

δεύτερο, για να θέσουμε τέρμα στον παραλογισμό της κατοχής και έτσι να καταστήσουμε τη χώρα μας ένα κανονικό κράτος.

Γιατί πιστεύω ότι η Κύπρος αξίζει καλύτερα!

 

Share this post